Edyp
Król TebWładca prawy, inteligentny (rozwiązał zagadkę Sfinksa), który w poszukiwaniu prawdy z bezkompromisową odwagą doprowadza do własnego upadku.
Król Edyp Sofoklesa z ok. 427 r. p.n.e. to wzorcowa tragedia antyczna, ukazująca bezsilność człowieka wobec nieubłaganego fatum i klątwy rodu Labdakidów, w której władca Teb w toku śledztwa odkrywa, że próbując uciec przed losem, sam nieświadomie stał się ojcobójcą i kazirodcą.
Na miasto Teby spada klęska zarazy i nieurodzaju. Wyrocznia delficka ogłasza, że gniew bogów ustąpi dopiero wtedy, gdy zostanie odnaleziony i ukarany wygnaniem morderca poprzedniego króla Lajosa. Sprawiedliwy i troskliwy władca Edyp uroczyście rzuca klątwę na zabójcę i rozpoczyna drobiazgowe śledztwo. Wezwany ślepy wieszcz Tyrezjasz nie chce mówić, lecz sprowokowany oskarżeniem o zdradę wyjawia, że to sam Edyp jest mordercą i źródłem zmazy (miazmatu) ciążącej na Tebach. Edyp podejrzewa spisek szwagra Kreona. Żona Edypa, królowa Jokasta, by uspokoić męża, opowiada, jak Lajos zginął na rozstaju trzech dróg z rąk zbójców, co miało obalić wyrocznię. Szczegół ten budzi grozę Edypa, który przypomina sobie, jak w drodze z Koryntu zabił w bójce starszego dostojnika. Przybyły posłaniec z Koryntu z wieścią o śmierci króla Polybosa wyjawia, że Edyp był dzieckiem podrzutkiem. Ostateczną prawdę odsłania stary Pasterz, który niegdyś z litości nie porzucił niemowlęcia Edypa w górach Kiteron z przekłutymi stopami. Jokasta wiesza się w sypialni, a Edyp jej złotymi spinkami wykuwa sobie oczy, by nie patrzeć na słońce i własne dzieci-rodzeństwo, po czym udaje się na dobrowolne wygnanie.
Błagania ludu; odpowiedź wyroczni; rzucenie uroczystej klątwy na zabójcę Lajosa przez niczego nieświadomego Edypa.
Starcie króla ze ślepym wieszczem; Tyrezjasz rzuca straszne oskarżenie; Edyp oskarża Kreona o spisek na tron.
Jokasta wspomina morderstwo na rozstaju dróg; Edyp zaczyna kojarzyć fakty ze swojej ucieczki z Koryntu.
Krok po kroku odsłania się prawda o pochodzeniu Edypa, ocaleniu dziecka na Kiteronie i zabójstwie ojca.
Samobójstwo Jokasty; Edyp oślepia się spinkami i prosi Kreona o opiekę nad córkami, opuszczając Teby.
Znajomość motywacji, postaw i relacji kluczowych postaci jest niezbędna do argumentacji w wypracowaniu maturalnym oraz w pytaniach jawnych na maturze ustnej:
Władca prawy, inteligentny (rozwiązał zagadkę Sfinksa), który w poszukiwaniu prawdy z bezkompromisową odwagą doprowadza do własnego upadku.
Królowa Teb, usiłująca racjonalizować przepowiednie i powstrzymać śledztwo w momencie, gdy domyśla się potwornej prawdy.
Człowiek powściągliwy i lojalny, niesłusznie oskarżony przez Edypa o zdradę; przejmuje władzę po upadku króla.
Posiada dar widzenia duchowej prawdy w przeciwieństwie do widzącego fizycznie, lecz duchowo ślepego Edypa.
Dawny sługa Lajosa, który z litości oddał niemowlę posłańcowi z Koryntu, zamykając łańcuch dowodów.
Wykorzystaj poniższe sformułowania jako gotowe tezy lub argumenty pomocnicze w tematach z odwołaniem do lektury obowiązkowej:
„Każde działanie podjęte przez człowieka w celu oszukania wyroczni staje się paradoksalnie narzędziem jej wypełnienia.”
„Edyp z pełnym przekonaniem przeklina zabójcę Lajosa, nie wiedząc, że rzuca wyrok na samego siebie.”
„Prawdziwa mądrość nie zależy od oczu — Edyp widzący był ślepy na prawdę o sobie, a staje się świadomy dopiero po samooślepieniu.”
Zgodnie z Informatorem CKE błąd kardynalny skutkuje zerowaniem całej pracy (0 punktów za wypracowanie). Zwróć szczególną uwagę na poniższe pułapki:
Tragedia wystawiona w Atenach w latach 20. V w. p.n.e., uznana przez Arystotelesa w Poetyce za niedościgniony, idealny wzorzec kompozycji tragedii antycznej.
„O biada, biada! Już wszystko jasne na tym świecie... Zrodzon, z kim nie trza, i żyjąc, z kim nie trza, i zabiwszy, kogo nie trza!”
Zastosowanie na maturze: Okrzyk Edypa w momencie ostatecznego uświadomienia sobie swojej tożsamości.
„Nie nazywaj żadnego człowieka szczęśliwym, dopóki nie przekroczy granicy życia wolny od cierpienia.”
Zastosowanie na maturze: Finałowa puenta Chóru starców tebańskich.
„Choć masz wzrok, nie widzisz, w jakiej nędzy żyjesz...”
Zastosowanie na maturze: Słowa wieszcza Tyrezjasza skierowane do pysznego Edypa.
Odpowiedzi polonistów na najważniejsze wątpliwości uczniów i maturzystów