Stanisław Wokulski
Główny bohater, kupiec i idealistaPostać tragiczna rozdarta między romantycznym kultem miłości i przeszłością powstańczą a pozytywistycznym kultem wiedzy i przedsiębiorczości.
Lalka Bolesława Prusa to panoramiczna powieść pozytywistyczna z 1890 r., przedstawiająca losy kupca Stanisława Wokulskiego — człowieka na pograniczu romantyzmu i pozytywizmu, którego destrukcyjne uczucie do arystokratki Izabeli Łęckiej doprowadza do życiowego dramatu i klęski polskich ideałów społecznych.
Główny bohater, Stanisław Wokulski, to były powstaniec styczniowy i zesłaniec, który po powrocie do Warszawy żeni się z wdową Minclową i przejmuje sklep galanteryjny. Zauroczony arystokratką Izabelą Łęcką, wyjeżdża na wojnę rosyjsko-turecką, by zdobyć wielki majątek handlowy. Po powrocie zakłada spółkę do handlu ze Wschodem, wspiera biedotę na Powiślu i inwestuje w badania naukowe Ochockiego. Jednocześnie Izabela traktuje go protekcjonalnie jako 'kupca galanteryjnego'. Gdy Wokulski odkrywa jej zdradę i flirt z kuzynem Starskim w pociągu (rozmowa po angielsku o zgubionym medalionie), próbuje popełnić samobójstwo w Skierniewicach. Powieść kończy się otwartym finałem — Wokulski znika po wysadzeniu ruin zamku w Zasławiu, a stary subiekt Ignacy Rzecki umiera w pustym sklepie.
Wokulski powraca do Warszawy ze zdobytym majątkiem z dostaw dla wojska, motywowany pragnieniem wejścia na salony arystokracji dla Izabeli.
Wizyta na Powiślu, pomoc Wysockiemu, Magdalence i Węgiełkowi. Zderzenie ideałów pracy organicznej z bezmiarem biedy.
Wokulski zachwyca się nowoczesną metropolią i nauką (prof. Geist i metal lżejszy od wody), lecz tęsknota za Izabelą zmusza go do powrotu.
Łęccy przyjmują oświadczyny Wokulskiego ze względów finansowych. W drodze do Krakowa Wokulski podsłuchuje rozmowę Izabeli ze Starskim.
Próba samobójcza na torach, tajemnicze zniknięcie Wokulskiego w ruinach Zasławia i samotna śmierć Ignacego Rzeckiego.
Znajomość motywacji, postaw i relacji kluczowych postaci jest niezbędna do argumentacji w wypracowaniu maturalnym oraz w pytaniach jawnych na maturze ustnej:
Postać tragiczna rozdarta między romantycznym kultem miłości i przeszłością powstańczą a pozytywistycznym kultem wiedzy i przedsiębiorczości.
Kobieta chłodna, zapatrzona w konwenanse salonowe, niezdolna do dojrzałego uczucia, traktująca ludzi przedmiotowo.
Ostatni romantyk, wierny bonapartysta, uosobienie skrupulatności, uczciwości kupieckiej i tęsknoty za minioną epoką.
Idealista nauki marzący o budowie maszyny latającej, gardzący salonowym próżniactwem swojej sfery.
Wykorzystaj poniższe sformułowania jako gotowe tezy lub argumenty pomocnicze w tematach z odwołaniem do lektury obowiązkowej:
„Wokulski jest syntezą dwóch epok — romantyczne serce i idealizacja kobiety niszczą jego pozytywistyczną energię i racjonalizm.”
„Arystokracja w Lalce to warstwa pasożytnicza, zdegenerowana i nielojalna, blokująca rozwój gospodarczy całego narodu.”
„Wokulski podejmuje próby ratowania najuboższych, lecz jednostkowe działania bez reform systemowych okazują się bezsilne wobec nędzy Powiśla.”
Poprawne posługiwanie się pojęciami historycznoliterackimi podnosi ocenę w kryterium kompetencji literackich CKE:
Koncepcja pozytywistyczna traktująca naród jako żywy organizm, wymagający harmonijnego rozwoju gospodarki i nauki.
Obowiązek wykształconych warstw w podnoszeniu poziomu życia, higieny i oświaty najbiedniejszych warstw ludu.
Pogląd filozoficzny uznający naukę przyrodniczą i metodę empiryczną za jedyne wiarygodne źródło wiedzy o świecie.
Dawny wykwalifikowany sprzedawca lub zarządca działu w sklepie galanteryjnym.
Zgodnie z Informatorem CKE błąd kardynalny skutkuje zerowaniem całej pracy (0 punktów za wypracowanie). Zwróć szczególną uwagę na poniższe pułapki:
Powieść ukazywała się w odcinkach w 'Kurierze Codziennym' w latach 1887–1889. Prus dokonał w niej rozliczenia z postawami polskich elit po klęsce powstania styczniowego i ukazał narastające napięcia społeczne w zaborze rosyjskim.
„Wariat! wariat!... Kochać się w pannie z takiego domu, która na mnie patrzy jak na kupca galanteryjnego...”
Zastosowanie na maturze: Wokulski w monologu wewnętrznym uświadamia sobie barierę stanową dzielącą go od Izabeli.
„Non omnis moriar (Nie wszystek umrę).”
Zastosowanie na maturze: List Wokulskiego do Ochockiego przed tajemniczym zniknięciem.
„Oto nasza Polska właśnie... Jedni gniją w nędzy, drudzy dławią się próżniactwem.”
Zastosowanie na maturze: Refleksja Wokulskiego podczas spaceru po zaniedbanym warszawskim Powiślu.
Odpowiedzi polonistów na najważniejsze wątpliwości uczniów i maturzystów