Kordian
Protagonista dramatuBohater romantyczny podlegający ewolucji od sentymentalnego marzyciela do zamachowca, którego nadwrażliwość moralna paraliżuje przed czynem.
Kordian Juliusza Słowackiego z 1834 r. to czołowy polski dramat romantyczny, polemizujący z mickiewiczowskim mesjanizmem poprzez ideę winkelriedyzmu ('Polska Winkelriedem narodów'), ukazujący dramat niedojrzałości psychicznej i moralnej młodego pokolenia powstańców listopadowych.
Akt I ukazuje nastoletniego Kordiana przeżywającego 'ból istnienia' (Weltschmerz) i nieszczęśliwą miłość do starszej Laury, co kończy się nieudaną próbą samobójczą. W Akcie II bohater podróżuje po Europie, by poznać mechanizmy rządzące światem. Kolejne etapy przynoszą gorzkie rozczarowania: w Londynie odkrywa, że światem rządzi pieniądz; w Dover uświadamia sobie fikcję poezji; we Włoszech kupuje miłość wiarołomnej Wioletty; w Watykanie Papież nakazuje Polakom czcić cara i grozi klątwą za bunt. Przełom następuje na szczycie Mont Blanc — Kordian doznaje iluminacji, odrzuca bierność i ogłasza program 'Polska Winkelriedem narodów!'. Chmura przenosi go do Warszawy. W Akcie III Kordian bierze udział w spisku na życie cara Mikołaja I. Gdy sejm spiskowców w podziemiach katedry odrzuca zamach, decyduje się zabić cara sam. W drodze do sypialni władcy zostaje powstrzymany przez uosobione projekcje własnego sumienia: Strach i Imaginację. Zesłany na egzekucję, staje przed plutonem egzekucyjnym — dramat kończy się w momencie, gdy oficer wznosi rękę na znak strzału, a w jego stronę pędzi kurier z ułaskawieniem.
Melancholia Kordiana, bajka Grzegorza o Janku, co psom szył buty, i nieudany strzał w głowę po odrzuceniu przez Laurę.
Wędrówka po Europie obnażająca materializm (Londyn, Wioletta) i obojętność Kościoła na krzywdę Polaków (audiencja u Papieża).
Kluczowa przemiana bohatera z biernego marzyciela w aktywnego przywódcę głoszącego hasło winkelriedyzmu.
Głosowanie spiskowców w podziemiach katedry św. Jana. Odrzucenie zamachu z obawy przed plamą na honorze rycerskim.
Droga Kordiana przez komnaty zamkowe, paraliż woli wywołany przez Strach i Imaginację, omdlenie na progu sypialni cara.
Znajomość motywacji, postaw i relacji kluczowych postaci jest niezbędna do argumentacji w wypracowaniu maturalnym oraz w pytaniach jawnych na maturze ustnej:
Bohater romantyczny podlegający ewolucji od sentymentalnego marzyciela do zamachowca, którego nadwrażliwość moralna paraliżuje przed czynem.
Były żołnierz napoleoński, uosobienie wierności, patriotyzmu i zdrowego rozsądku, opowiadający Kordianowi budujące przypowieści.
Bezwzględny autokrata, ukoronowany na króla Polski, skrywający lęk przed buntem pod maską majestatu.
Porywczy, nieprzewidywalny despota, który w sporze z carem wstawia się za Kordianem ze względu na żołnierski honor.
Reprezentant starego pokolenia arystokratycznego, sprzeciwiający się królobójstwu z obawy przed hańbą narodową.
Wykorzystaj poniższe sformułowania jako gotowe tezy lub argumenty pomocnicze w tematach z odwołaniem do lektury obowiązkowej:
„Polemika ze stanowiskiem Mickiewicza: Polska nie ma być cierpiącym Chrystusem, lecz aktywnym rycerzem Winkelriedem ściągającym na siebie ciosy wrogów dla wyzwolenia Europy.”
„Dylemat moralny spiskowców: czy szlachetny cel (niepodległość) uświęca zbrodnicze środki (zamordowanie koronowanego władcy).”
„Tragedia Kordiana wynika z przepaści między wzniosłą intencją a psychiczną niezdolnością do bezwzględnego, krwawego działania.”
Poprawne posługiwanie się pojęciami historycznoliterackimi podnosi ocenę w kryterium kompetencji literackich CKE:
Idea poświęcenia własnego życia w celu odciągnięcia uwagi wroga i otwarcia drogi do wolności innym ludom.
Personifikacje stanów psychicznych Kordiana paraliżujące jego wolę przed sypialnią cara.
Zgodnie z Informatorem CKE błąd kardynalny skutkuje zerowaniem całej pracy (0 punktów za wypracowanie). Zwróć szczególną uwagę na poniższe pułapki:
Dramat wydany anonimowo w Paryżu w 1834 r. Stanowił bezpośrednią polemikę z wydaną dwa lata wcześniej III częścią Dziadów Mickiewicza oraz próbę wyjaśnienia przyczyn klęski powstania listopadowego.
„Polska Winkelriedem narodów! Poświęci się, choćby w serce jej wbiły się wszystkie ostrza!”
Zastosowanie na maturze: Monolog Kordiana na szczycie Mont Blanc definiujący nowy sens walki narodowej.
„Jam bez czucia, bez wiary, bez sił do kochania...”
Zastosowanie na maturze: Początkowy monolog młodego Kordiana wyrażający romantyczną chorobę wieku.
„Niechaj się Polaki modlą, carowi hołdują i wiarę świętą chowają.”
Zastosowanie na maturze: Słowa Papieża do Kordiana w Watykanie, nakazujące posłuszeństwo zaborcy.
Odpowiedzi polonistów na najważniejsze wątpliwości uczniów i maturzystów