Gospodarz
Włodzimierz TetmajerSzlachcic ożeniony z chłopką, łącznik między stanami. Mimo autorytetu wykazuje słabość i nieodpowiedzialność w kluczowym momencie.
Wesele Stanisława Wyspiańskiego to najwybitniejszy młodopolski dramat narodowy z 1901 r., demaskujący mit solidaryzmu społecznego inteligencji i chłopstwa oraz diagnozujący niemoc Polaków do podjęcia wspólnej walki o niepodległość, uwieńczony symbolicznym chocholim tańcem.
Dramat oparty na autentycznym weselu poety Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną. Akt I ma charakter realistycznej satyry obyczajowej, obnażającej powierzchowność 'chłopomanii' krakowskich inteligentów oraz wzajemną nieufność stanów (pamięć o rabacji galicyjskiej Jakuba Szeli z 1846 r.). W akcie II chata weselna staje się sceną mistyczną — gościom ukazują się widma będące ucieleśnieniem ich skrywanych leków i kompleksów (Stańczyk Dziennikarzowi, Rycerz Czarny Poecie, Hetman Branicki Panu Młodemu, Upiór Szeli Dziadowi). Legendarny wieszcz Wernyhora wręcza Gospodarzowi Złoty Róg, który ma dać sygnał do narodowego powstania. Gospodarz lekkomyślnie powierza róg młodemu parobkowi Jaśkowi. W akcie III Jasiek gubi Złoty Róg, schylając się po czapkę z pawimi piórami. O świcie zgromadzeni z kosami chłopi i panowie zastygają w hipnotycznym, bezwolnym marazmie pod dyktando grającego Chochoła.
Spotkanie inteligencji z krakowskiej bohemy z bronowickimi chłopami. Rozmowy o polityce (Klimina i Radczyni), flirt i ujawnienie wzajemnych barier.
Poeta i Rachela w poetyckim uniesieniu zapraszają chochoła ze słomy na wesele wraz ze wszystkimi 'duszami czyśćcowymi'.
Ukazywanie się postaci symbolicznych: Widmo narzeczonego Marysi, Stańczyk wręczający Kaduceusz, Rycerz Zawisza, Hetman i Wernyhora.
Wernyhora nakazuje zwołać powstanie i daje Gospodarzowi Złoty Róg. Gospodarz zasypia i oddaje róg Jaśkowi.
Jasiek gubi Złoty Róg z próżności. Chata weselna zastyga w zaklętym kręgu, tańcząc w rytm beznadziejnej pieśni Chochoła.
Znajomość motywacji, postaw i relacji kluczowych postaci jest niezbędna do argumentacji w wypracowaniu maturalnym oraz w pytaniach jawnych na maturze ustnej:
Szlachcic ożeniony z chłopką, łącznik między stanami. Mimo autorytetu wykazuje słabość i nieodpowiedzialność w kluczowym momencie.
Poeta ulegający powierzchownej chłopomanii, zachwycający się kolorowym folklorem wsi bez rozumienia twardego życia chłopów.
Redaktor konserwatywnego 'Czasu'. Przeżywa kryzys sumienia, gdy Stańczyk zarzuca mu usypianie ducha narodowego i wręcza Kaduceusz.
Reprezentant młodego pokolenia chłopów. Przedkłada prywatną próżność (czapka z pawich piór) nad sprawę narodową, gubiąc Złoty Róg.
Wieloznaczny symbol: w nocy usypiający marazm i niewola, lecz pod słomą chroniący żywą różę, która może rozkwitnąć na wiosnę.
Wykorzystaj poniższe sformułowania jako gotowe tezy lub argumenty pomocnicze w tematach z odwołaniem do lektury obowiązkowej:
„Polacy przełomu XIX i XX wieku są niezdolni do zrywu niepodległościowego z powodu marazmu, pijaństwa i wzajemnych urazów.”
„Wyspiański bezlitośnie obala romantyczny mit jedności narodu i gotowości chłopstwa do walki u boku szlachty.”
„Złoty Róg, czapka z piór, kaduceusz i złota podkowa kondensują kluczowe wartości i wady polskiego charakteru.”
Poprawne posługiwanie się pojęciami historycznoliterackimi podnosi ocenę w kryterium kompetencji literackich CKE:
Słomiana otulina róży na zimę; symbol martwoty narodu, uśpienia zrywu, lecz także nadziei na wiosenne odrodzenie.
Powierzchowna, młodopolska fascynacja folklorem i obyczajami wiejskimi przez krakowską inteligencję.
Mitologiczna laska poselska; w Weselu wręczona Dziennikarzowi przez Stańczyka jako symbol usypiania sumień narodu.
Dar wieszcza Wernyhory mający dać sygnał do ogólnonarodowego powstania przeciw zaborcom.
Zgodnie z Informatorem CKE błąd kardynalny skutkuje zerowaniem całej pracy (0 punktów za wypracowanie). Zwróć szczególną uwagę na poniższe pułapki:
Premiera w Teatrze Miejskim w Krakowie w marcu 1901 r. wywołała skandal towarzyski i wstrząs intelektualny w Galicji pod zaborem austriackim, zmuszając elity do rewizji bezczynności politycznej.
„Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapkę wicher zdmuchnął, róg huka po lesie, ostał ci się ino sznur.”
Zastosowanie na maturze: Słowa Chochoła do rozpaczającego Jaśka w finale dramatu.
„A to Polska właśnie.”
Zastosowanie na maturze: Poeta do Panny Młodej wskazując na jej serce jako jedyne miejsce, gdzie Polska przetrwała.
„Niech na całym świecie wojna, byle polska wieś zaciszna, byle polska wieś spokojna.”
Zastosowanie na maturze: Dziennikarz do Czepca w Akcie I, demonstrujący ucieczkę inteligencji od spraw politycznych.
Odpowiedzi polonistów na najważniejsze wątpliwości uczniów i maturzystów