Mąż (Hrabia Henryk)
Wódz arystokracji, fałszywy poetaCzłowiek dumny, żyjący w świecie poezji, który broni kultury przodków, lecz z powodu pychy zostaje potępiony.
Nie-Boska komedia Zygmunta Krasińskiego z 1835 r. to dramat historiozoficzny o tragedii rewolucji społecznej, ukazujący walkę ginącego świata arystokracji z buntem zrewoltowanego motłochu, w którym żadna ze stron nie ma moralnej racji, a ostateczny wyrok wydaje triumfujący Chrystus.
Dramat składa się z dwóch części: rodzinnej i społeczno-politycznej. W części pierwszej Hrabia Henryk (Mąż) porzuca żonę Marię w dniu chrztu syna, uwiedziony przez uosobienie fałszywej poezji — zjawę Dziewicy (szatana). Żona popada w obłęd i umiera w szpitalu wariatów, przeklinając syna Orzia, by ten stał się poetą. Orzio rzeczywiście traci wzrok i zyskuje dar mistycznego widzenia duchów. W części drugiej wybucha rewolucja społeczna — zrewoltowany lud pod wodzą bezwzględnego Pankracego burzy stary porządek, domagając się krwi arystokratów i zniesienia religii. Hrabia Henryk staje na czele ginącej arystokracji, broniącej się w twierdzy Okopy Świętej Trójcy. Dochodzi do słynnej dysputy między wodzami: Pankracy zarzuca arystokracji wieki ucisku, zdrady i wyzysku ludu; Henryk broni chrześcijańskiej tradycji i dorobku kultury przodków. Po szturmie i rzezi arystokracji ślepy Orzio ginie od kuli, a Henryk popełnia samobójstwo, rzucając się w przepaść z okrzykiem: 'Przekleństwo poezji!'. Zwycięski Pankracy staje na szczycie twierdzy, by budować nowy świat, lecz oślepiony blaskiem zjawiającego się na niebie Chrystusa z mieczem pada z okrzykiem: 'Galilaee, vicisti!' (Galilejczyku, zwyciężyłeś!).
Hrabia Henryk ulega pokusie pychy; pogoń za Dziewicą, obłęd żony Marii i ślepota poetycka syna Orzia.
Wędrówka Henryka w przebraniu przez obóz rewolucjonistów: krwawy szał motłochu, rzeź kapłanów, kult wolności zmysłów.
Starcie dwóch wodzów: racje historii i kultury przeciw racjom głodu, cierpienia i dziejowej sprawiedliwości.
Upadek ostatniego bastionu arystokracji; zdrada tchórzliwych hrabiów; samobójczy skok Henryka w przepaść.
Objawienie Chrystusa mściciela; śmierć Pankracego i wyznanie triumfu chrześcijaństwa nad rewolucją.
Znajomość motywacji, postaw i relacji kluczowych postaci jest niezbędna do argumentacji w wypracowaniu maturalnym oraz w pytaniach jawnych na maturze ustnej:
Człowiek dumny, żyjący w świecie poezji, który broni kultury przodków, lecz z powodu pychy zostaje potępiony.
Genialny myśliciel i bezwzględny przywódca ludu, który pragnie nowego świata, lecz buduje go na krwi i nienawiści.
Poeta-mistyk, postać czysta, żyjąca na pograniczu świata ziemskiego i duchowego; niewinna ofiara grzechów ojca.
Fanatyk krwawego kultu wolności, mordujący arystokratów i kapłanów w imię materializmu.
Kobieta prosta i dobra, która w obłędzie staje się poetką, by odzyskać miłość męża; umiera w szpitalu dla obłąkanych.
Wykorzystaj poniższe sformułowania jako gotowe tezy lub argumenty pomocnicze w tematach z odwołaniem do lektury obowiązkowej:
„Rewolucja niszczy kulturę i moralność; bunt ludu jest usprawiedliwiony krzywdą, lecz zbrodnie rewolucjonistów odbierają im prawo do budowy nowego świata.”
„Arystokracja w Okopach Świętej Trójcy to tchórze i zdrajcy — Henryk broni nie żywych ludzi, lecz uświęconej tradycji przeszłości.”
„Twórczość oderwana od czynu moralnego i miłości bliźniego jest przekleństwem niszczącym życie człowieka.”
Zgodnie z Informatorem CKE błąd kardynalny skutkuje zerowaniem całej pracy (0 punktów za wypracowanie). Zwróć szczególną uwagę na poniższe pułapki:
Dramat napisany w 1833 r. w Wiedniu i wydany anonimowo w 1835 r. w Paryżu. Powstał pod wpływem wstrząsu powstaniem tkaczy w Lyonie oraz powstaniem listopadowym, w którym Krasiński nie wziął udziału na kategoryczny rozkaz ojca, generała Wincentego Krasińskiego.
„Galilaee, vicisti! (Galilejczyku, zwyciężyłeś!)”
Zastosowanie na maturze: Ostatnie słowa umierającego wodza rewolucji Pankracego w obliczu widzenia Chrystusa.
„Cale życie twoje — jedno zmartwienie, a śmierć twoja — chwila jedna! Przekleństwo poezji!”
Zastosowanie na maturze: Ostatni okrzyk Hrabiego Henryka przed skokiem w przepaść z murów Okopów Świętej Trójcy.
„Boże, Ty sam tylko jesteś poetą!”
Zastosowanie na maturze: Refleksja nad fałszem ludzkiej poezji, która nie rodzi dobra moralnego.
Odpowiedzi polonistów na najważniejsze wątpliwości uczniów i maturzystów