Makbet
Tytułowy bohater, tyranPoczątkowo prawy rycerz i wierny wasal, który ulegając ambicji i manipulacji staje się krwawym tyranem pozbawionym ludzkich uczuć.
Makbet Williama Szekspira z 1606 r. to genialne studium psychologiczne żądzy władzy, ukazujące upadek prawego wodza, który pod wpływem przepowiedni czarownic i namów Lady Makbet morduje króla Duncana, uwikłując się w nieodwracalną spiralę krwawych zbrodni i szaleństwa.
Makbet, waleczny wódz szkocki, wracając ze zwycięskiej bitwy, spotyka wraz z Bankiem na wrzosowisku trzy czarownice. Przepowiadają mu one tytuł tana Kawdoru oraz tron królewski, a Bankowi, że spłodzi królów. Gdy pierwsza część przepowiedni niespodziewanie się spełnia, Makbet zwierza się żonie, Lady Makbet. Bezwzględna i ambitna kobieta nakłania męża do zabicia króla Duncana goszczącego w ich zamku w Inverness. Po dokonaniu zbrodni Makbet zasiada na tronie, lecz dręczony paranoicznym lękiem zleca zabójstwo Banka i próbuje zabić jego syna Fleance'a. Duch Banka zjawia się na królewskiej uczcie, doprowadzając tyrana do obłędu. Kolejne zbrodnie (rzeź rodziny Makdufa) potęgują opór szlachty. Lady Makbet popada w somnambulizm, bezskutecznie próbując zmyć wyimaginowaną krew z rąk, po czym popełnia samobójstwo. Makbet ginie w pojedynku z Makdufem, gdy las birnamski rusza na zamek Dunsinan.
Trzy wiedźmy witają Makbeta jako przyszłego króla. Budzi się w nim uśpiona ambicja.
Lady Makbet tłumi moralne wahania męża. Makbet morduje Duncana we śnie w zamku Inverness.
Makbet zleca mord na Banku. Podczas uczty widzi ducha zamordowanego przyjaciela, zdradzając swoje szaleństwo.
Lady Makbet lunatykuje, majacząc o plamach krwi niemożliwych do zmycia ('Precz, przeklęta plamo!').
Wojska podchodzą pod Dunsinan zamaskowane gałęziami lasu Birnam. Makduf, urodzony z cesarskiego cięcia, zabija Makbeta.
Znajomość motywacji, postaw i relacji kluczowych postaci jest niezbędna do argumentacji w wypracowaniu maturalnym oraz w pytaniach jawnych na maturze ustnej:
Początkowo prawy rycerz i wierny wasal, który ulegając ambicji i manipulacji staje się krwawym tyranem pozbawionym ludzkich uczuć.
Kobieta bezwzględna, wyrzekająca się kobiecej wrażliwości dla tronu, która ostatecznie załamuje się pod ciężarem wyrzutów sumienia.
Człowiek prawy, który słysząc tę samą przepowiednię nie ulega pokusie zbrodni, stając się moralnym kontrastem Makbeta.
Sprawiedliwy, łagodny i ufny władca, którego zamordowanie stanowi gwałt na naturalnym boskim porządku świata.
Wierny patriota, który po zamordowaniu jego żony i dzieci przez Makbeta staje na czele wojsk i ścina głowę tyrana.
Wykorzystaj poniższe sformułowania jako gotowe tezy lub argumenty pomocnicze w tematach z odwołaniem do lektury obowiązkowej:
„Niekontrolowana ambicja niszczy duszę człowieka, zamieniając prawego rycerza w potwora zdolnego do rzezi kobiet i dzieci.”
„Zbrodnia rodzi nieodwracalne skutki psychiczne: bezsenność, halucynacje, omamy wzrokowe i obłęd.”
„Przepowiednie wiedźm były jedynie katalizatorem — decyzję o morderstwie Makbet podjął z własnej, nieskrępowanej woli.”
Zgodnie z Informatorem CKE błąd kardynalny skutkuje zerowaniem całej pracy (0 punktów za wypracowanie). Zwróć szczególną uwagę na poniższe pułapki:
Utwór powstał prawdopodobnie na cześć króla Jakuba I Stuarta (syna Marii Stuart), który uważał się za potomka Banka i pasjonował się demonologią oraz procesami o czary.
„Życie jest tylko przechodnim cieniem, nędznym aktorem, który przez godzinę pyszni się na scenie, a potem milknie na wieki.”
Zastosowanie na maturze: Monolog Makbeta po wieści o samobójstwie Lady Makbet — egzystencjalny nihilizm.
„Precz, przeklęta plamo! precz, powiadam! [...] Wszystkie zapachy Arabii nie odkaziłyby tej małej ręki.”
Zastosowanie na maturze: Scena lunatykowania Lady Makbet — somatyczny objaw nieuleczalnych wyrzutów sumienia.
„Piękne jest szpetne, a szpetne jest piękne.”
Zastosowanie na maturze: Zasada czarownic na początku dramatu — odwrócenie ładu moralnego świata.
Odpowiedzi polonistów na najważniejsze wątpliwości uczniów i maturzystów